Northeimer Datenbank Deutsches Gedicht

Tau Wihnacht von

Tau Wihnacht

Tau Wihnacht, so tau Wihnacht rüm,
dor sitt ich oft un sinn.
Dröm mi in säute Kinnertid
denn noch so girn mal rin. -

Wenn't Schummern würd, wat was ne Lust!
Min Mudding rep uns ran,
un tau ehr Fäuten hürten wi
von'n leiwen Wihnachtsmann.

Un hadd sei't uck all oft vertellt,
wi würden't doch nich mäud.
"Leiw Mudding, o vertell noch mal,
o, mak uns doch de Freud'".

Ach ja, wo heww ick still beglückt
tau ehre Fäuten set'n.
Un wat ick dunn so selig hürt,
heww'ck hüt noch nich verget'n.

Twors is de Mund nu still un stumm,
de eis so leiwlich sprok,
dat Hart, dat süs in Leiw mi schlog
vör Johren längst all brok.

Un hier un dor sünd wid verstreugt
de Frünn' ut frohe Johrn,
man wenig is't, wat'ck aw un an
von en mal dau erfohrn.

Villicht uck denken sei taurü,
wi froh wi doch mal wirn,
un wi de leiwe Wihnachtstid
wi hadden doch so girn.

Tau Wihnacht, ja tau Wihnacht rüm,
dor sitt ick oft un sinn,
dröm mi in säute Kinnertid so girn,
so girn mal rin. --